بده دستاتو به من تا باورم شه پیشمی       

نهايت هر چيز همان  10  تا بود

از بابا بستني مي خواستم  10  تا مي خواستم

مامانو  10  تا دوست داشتم

خلاصه دنيا همين  10  تا بود

و اين  10  تا خيلي قشنگ بود

ولي حالا نمي دونم ته دنيا چقدره ؟

نهايت دوست داشتن چقدره ؟

انگار خيلي حريص شدم  10  تا هم كفافمو نمي ده ...!

اما مي خوام بگم دوستت دارم

مي دوني چقدر ؟

به اندازه ي همون  10  تاي بچگي

د نيا يک باغ پر از آرامش می شد مهربانم

 می خواهم در کنار تو باشم

 تا تو را درک کنم

 می خواهم در کنار تو باشم

 تا همراه تو بخندم

 می خواهم در کنار تو باشم

 تا همراه تو گريه کنم

                                        می خواهم در کنار تو باشم

                                        تا با تو حرف بزنم

                                        می خواهم در کنار تو باشم

                                        تا همراه تو فکر کنم

                                        می خواهم در کنار تو باشم

                                        تا با تو برای آينده برنامه ريزی کنم

                                        شايد هميشه

                                        همراه هم نباشيم

                                        امّا خواهش می کنم بدان

                                        که هميشه در کنار توأم

                                        تا عاشق تو باشم

      نمی دانی که چه قدر

 دلم برایت تنگ شده است

 تک تک روزها را پشت سر می گذارم

 کارهایم را به انجام می رسانم

 آن گاه که باید لبخند می زنم

 حتی گاه قهقهه می زنم

 ولی قلباً تنهای تنها هستم  هر دقیقه یک ساعت

                                                         و هر ساعت یک روز طول می کشد

                                                         آنچه مرا در گذراندن این دوران یاری می کند

                                                         فکر به توست

                                                         و دانستن اینکه

                                                         بزودی در کنار هم خواهیم بود

بیا که بی تو من از انتظار لبریزم

برای امدنت انتظار کافی نیست؟

چه وقت باید از این انتظار بگریزم

بیا سهمی از احساس و عشق و زیبایی

برای من که غزلواره ای غم انگیزم

به خواب دیده ام اما طلوع خواهی کرد

تو رو به غربت من من که رو به پاییزم

همیشه چشم به راهت نشسته ام ای خوب

بیا که خسته شدم بس که اشک میریزم

و عهد بسته ام

تا خاموش شدنش

برایت دعا بخوانم

تمام کارها یت رو به راه است

چرا که من

هیزمی دیگر در آتش اندا خته ام....!!!!!!!!!!!!!!!!

چشم هایم را قربانی میکنم ؛ شاید بی واسطه بیایی و دستهایت آشیانه مهر شود

میدانی ...گنجشک ها هم عاشق می شوند وگرنه هر صبح برای که بال می گشایند؟

آسمان هم باید عاشق باشد که این چنین بی مضایقه

می بارد ؛ بگذار آنقدر از تو پر شوم که دیگر جایی برای خودم نماند

گاهی وقت ها که به دلم سرک میکشم فقط تویی و تو

نمیدانم چرا این قدر برای من بزرگی و من چرا اینقدر به مهربانیت عاشقم

حرفهای تنهایی ام اگر به گوش تو نرسد چقدر بیچاره ام

راستی !اگر ستاره ها نباشند به کدام روشنی باید دل بست

همیشه باید یک چیز عزیز باشد ؛ یک حضور بزرگ  یک حس خوب که همیشه به بهانه اش زنده ای ...

... و من

   ایمان دارم که

که تو همان چیز بزرگ و عزیزی و

    از هوای بودن توست که نفس ميکشم

عشق زیباست

معلم دفتر خاطراتم را دید و

گفت:

این هم یک رویا است

گفتم:

ای معلم از بهر چه این را میگویی؟

گفت:

در داستان عشق عاشق همیشه تنهاس

گفتم:

پس چرا داستان لیلی و مجنون بر سر زبان هاست

گفت:

این را که گویی فقط در افسانه هاس.......

خسته ام از اين همه ديوار،خسته از اين روزهاي هر روزه تكرار

خسته از هميشه در شب نشستن...

كمي ضرباهنگ دلم را آرام تر كن...!!!

تا آنجا كه فاصله اي نباشد ميان دستهاي من و تو.

تا آنجا كه بدانم نگاهت را هنوز از من نگرفته اي ...

من دلم مي گيرد وقتي دستهاي مهربانت را گم كرده باشم.

من دلم مي گيرد وقتي ديگر از پنجره هاي عشق نگاهم نكني

اي مهربانم؟!

مي دانم...مي دانم هنوز كه در پوست شب زنداني ام مي توانم به مهر تو ايمان داشته داشته باشم

كمي آفتابي ام كن!!!

بر دروازه ی شهر عاشقی نوشته اند:

معشوق همه ناز است و عاشق همه نیاز...

من از بوی نگاه نازنینت، خاطره ها دارم!

دستم به بودنت عادت دارد و با این همه نیاز...

در سر برگ دفتر شعرم نوشته ام:

                        چشمت همه ناز است و قلبم همه نیاز!...

که خزان دلم را

با گام هايت

بهار عشق کردی

تو تکرار بارانی

و نگاهت تابلو قشنگ شبی زيباست

که مرا می خواند

دلم آواره توست(تا بی نها یت دنیا دوست دارم )

زندگی اجبار است

مرگ انتظار است

عشق یکبار است

جدایی دشوار است

ولی نفس کشیدن بدون   

رضا محال است

يک اميدي در زندگي دارم که هرگز از بين نخواهد رفت !(امید با رضا زیستن)
يک حسرتي هست که هرگز تاب کشيدنش را نخواهم داشت !(نرسیدن به رضا)
و يک يک مرگ وجود دارد ،،، يک روز البته خواهد آمد اما  ....
عشقي که نسبت به تو دارم نه خواهد مرد و نه کم خواهد شد  .
باشکوهترين و زيباترين و دلنشين ترين < واژه عشق > تو را دوست داشت است  !(رضا ی قشنگم)
شيرين ترين و خوشترين لحظه هاي < انتظار زندگيم > انتظار کشيدن براي توست !!(رضای نفسم)

چشمانم برای تو بارید و تو نبودی(برای رضای خوبم)

ان یادگاری زیبا برگ گل سرخ

تصویر اسم زیبای تو بود تو نبودی

چشمانم تمنای نگاه تو میکرد

در اتش عشقِ تو بود و تو نبودی

ان قامت رعنا که سفر کرد

دلم تنها در حسرت دیدار تو بود و تو نبودی